گلس محافظ صفحه نمایش چگونه کار می نماید و آیا تاچ گوشی را ضعیف می نماید؟ - پیامک خنده

خرید گلس محافظ صفحه نمایش یکی از اولین تصمیم های دارندگان تلفن همراه است، چون حدود 64 درصد کاربران ترجیح می دهند این محافظت را داشته باشند. مدل های باکیفیت امروزی ساختاری چندلایه دارند و هر لایه برای مهار بخش خاصی از آسیب های محیطی طراحی شده است. لایه بیرونی معمولاً پوشش آب گریز و چربی گریز دارد تا اثر انگشت کمتر روی آن بماند و انگشت نرم حرکت کند. زیر آن، لایه شیشه حرارت دیده (Tempered Glass) قرار می گیرد که با سختی بالای خود شوک ناشی از ضربه را به اطراف می راند. در زیرترین بخش هم لایه چسب سیلیکونی واقع شده است که علاوه بر چسباندن گلس، تکه های خردشده احتمالی را کنار هم نگه می دارد تا شیشه اصلی خط نیفتد.

تفاوت محافظ های شیشه ای و پلاستیکی در برابر ضربه

محافظ های پلاستیکی با مواد مختلفی فراوری می شوند که عملکرد و قیمت کاملاً متفاوتی با نمونه های شیشه ای دارند. دسته اول محافظ های ساخته شده از پلی اتیلن ترفتالات (PET) هستند که ضخامت بسیار کمی دارند، اما محافظ های پلاستیکی مقرون به صرفه قیمت مقاومت ضربه ای بسیار پایینی دارند و تنها جلوی خط و خش سطحی کلید و سکه را می گیرند. دسته پیشرفته تر پلاستیکی، ترموپلاستیک پلی یورتان (TPU) نام دارد که به علت بافت لاستیکی خود خاصیت جذب ضربه بهتری دارد و تا حدودی اثر خط و خش را پر می نماید. با وجود این ویژگی، گلس های شیشه ای واقعی همچنان به خاطر شفافیت بالا، لمس طبیعی و سختی بی نظیر، فزونی بی چون وچرایی در حفاظت از پنل دارند.

عملکرد تاچ خازنی و تاثیر ضخامت محافظ روی حساسیت لمس

صفحه لمسی گوشی های امروزی از نوع خازنی است و بر پایه راهنمایی الکتریکی بدن انسان کار می نماید. وقتی نوک انگشت شما سطح صفحه را لمس می نماید، تغییر کوچکی در میدان الکترواستاتیک پنل رخ می دهد و پردازنده بر اساس آن نقطه لمس را می خواند. لایه های اضافی می توانند روی این میدان اثر بگذارند و اگر ضخامت لایه زیاد باشد، اندکی افت حساسیت لمسی رخ می دهد. ضخامت محافظ های پلاستیکی حدود 0.1 میلی متر است، در حالی که گلس های شیشه ای حرارت دیده معمولاً ضخامتی بین 0.3 تا 0.5 میلی متر دارند. حباب های هوای زیر گلس حساسیت لمس را بیش از ضخامت شیشه تضعیف می نمایند و مانع از خواندن دقیق جریان الکتریکی به وسیله سنسورها می شوند.

فیزیک ساخت شیشه حرارت دیده و راز سختی باورنکردنی آن

شیشه حرارت دیده طی یک فرایند شوک حرارتی شدید یا غوطه وری در حمام نمک مذاب یون پتاسیم تقویت می گردد. این فرایند مهندسی باعث می گردد تا لایه های بیرونی شیشه به شدت فشرده شوند و لایه میانی تحت تنش کششی بالا قرار بگیرد. همین توازن تنش هاست که مقاومت شیشه را تا چندین برابر در برابر خمش و فشار نقطه ای بالا می برد. شکستن پودری گلس حرارت دیده مانع از ایجاد لبه های برنده می گردد و این ساختار به صورت کنترل شده انرژی جنبشی سقوط را در کل سطح خود تخلیه و مستهلک می نماید.

چرا قوی ترین شیشه های پیش فرض گوشی هم در برابر ماسه و جیب شما تسلیم می شوند؟

فناوری های پیشرفته ای مثل شیشه های سرامیکی یا گوریلا گلس مقاومت شگفت انگیزی در برابر ضربه و سقوط آزاد دارند؛ اما نقطه ضعف بزرگ آن ها در جیب شما پنهان شده. گرد و غبار، ذرات خاک و ماسه ریز هوا معمولاً حاوی کانی کوارتز (سختی 7 در مقیاس موس) هستند که سختی فیزیکی آن به مراتب از شیشه تقویت شده گوشی ها (با سختی حدود 5 تا 6) بالاتر است. زمانی که گوشی در جیب با این ذرات بسیار کوچک اصطکاک پیدا می نماید، خراش های ریز کوارتز به مرور یکپارچگی ساختاری شیشه را از بین می برند و آن را آماده شکستن با کوچک ترین ضربه می نمایند. بنابراین حتی گران ترین گوشی ها نیز بدون یک محافظ بیرونی قربانی خط وخش های آزاردهنده ناشی از غبار معلق در هوا می شوند.